Wij hebben zelf twee prachtige zoons. Wij bieden voor hen een unieke vorm van persoonlijk onderwijs. Wij nemen het overgrote deel van de leerweg van onze kinderen op onze eigen schouders. En dit doen wij met alle liefde, en met elkaar beleven en leren we een hoop.
We hebben onze kinderen nog voor onze grote wereldreis in 2019 een leuke basisschoolperiode geboden, waarbij we een creatieve school hadden gekozen met veel keuzevrijheid. Alhoewel dit een relatief korte tijd is geweest, van maar een paar basisjaren (zeker voor onze jongste zoon), kijken we hier goed op terug met elkaar. Toch zijn wij het heel anders gaan doen. En als je nieuwsgierig bent naar onze keuzes, dan kan je hier lezen wat ik (Ryanne) hier over kan delen. Het zijn veelal gedachten en ideeën, waar we beiden achter staan als ouders.
Het ontstaan ons pad met zelf het onderwijs bieden
Toen wij op wereldreis gingen kwam er een break in het ‘gebruikelijke’ ritme van hoe wij (en vrijwel alle mensen met kinderen in Nederland) gewend, en vooral aangeleerd is te leven. Met ons vertrek deden we iets wat ‘niet kan’ en ‘niet mag’. We deden het dus ineens heel anders. We gingen onze eigen weg.
We wilden onze jongens meer van de wereld laten zien. Door hun ogen meekijken naar de wereld, terwijl we een reis door de wereld aan het maken waren. En wat was dit prachtig mooi en verbindend. Onvergetelijk. Zeker omdat ze de leeftijd van 5 en 8 hadden. Wij zijn blij dat ze de wereld met de mooie open houding van een kind hebben kunnen leren kennen, onder onze vleugels en begeleiding. En tot op de dag van vandaag maken we nog vele reizen. Daarbij hebben we onze vaste basis in Portugal.
Tijdens deze grote reis kwamen wij er achter dat het super makkelijk en natuurlijk leren is voor kinderen als ze niet naar school gaan. Wij ervaren het als prettig dat wij niet hele dag met leren en een ‘vast’ schoolprogramma bezig hoeven te zijn. De meeste scholen zijn instituten met een systeem waarbij de agenda al voor de kinderen (en ouders) bepaald is. Er wordt bepaald wat ze ‘moeten’ leren, wanneer, in welk tempo en op welke wijze. Dit voelt heel onnatuurlijk voor ons.
Onze kijk op scholen als leerinstituten
Elke school is misschien een beetje anders, maar in essentie zie je veelal dezelfde principes en eisen terug van scholen met een agenda die voor ons bedacht is. Dit hebben de kinderen dan maar te doen. En dan kijk ik even niet naar wat daar allemaal achter zou kunnen zitten, en welke belangen en invloeden er zijn die op deze agenda’s. Wat we in ieder geval allemaal kunnen zien, is dat er een curriculum met eisenpakketten is die gevolgd moet worden. Daarbij komt dan ook examinering. Dit terwijl er oneindige mogelijkheden zijn om te leren (en er andere dingen te leren zijn, dan de inhoud van de lesstof), Er zijn ook enorm veel andere methodes en werkwijzen om van alles te leren.
We zijn naar mijn diep weten geboren om vrij te zijn, onze eigen unieke weg te bewandelen en er met elkaar samen er iets moois van maken op deze wereld. Met ieder zijn eigen unieke manier van zijn. Dat er flow en plezier is in de samenleving doordat mensen doen waar ze gepassioneerd over zijn en daar hun tijd aan kunnen besteden. Elkaar inspireren en helpen. Iedereen komt hier iets unieks brengen, niet om andermans agenda’s te leven. We willen vooral niet allemaal hetzelfde zijn lijkt mij, het is simpelweg niet de bedoeling.
Waarom zelf onderwijs aanbieden en faciliteren
Wij vinden het in ieder geval belangrijk om te kunnen leren en leven, in je eigen flow en ritme, en naar eigen wensen. Dat de oneindige mogelijkheden en potentie van kinderen zelf verkend kunnen worden. En vooral ook dat er oprechte aandacht is. Hoe is het werkelijk zien van een kind en de ontwikkeling van een kind herkennen nog mogelijk in volle klassen, met overvolle agenda’s en veelal leraren die zelf ook onder druk staan en weinig eigen ruimte overhouden? Om even een poos echt aanwezig te zijn, stil te staan. En wat zou het naar mijn weten mooi zijn als creatiekracht, zelf nadenkend en ontdekkend vermogen meer aangesproken wordt. Dat unieke talenten ontdekt en gebruikt kunnen worden, wat we bij alle kinderen kunnen helpen laten groeien en bloeien. Dat is de weg die wij bewandelen.
Dit zelf faciliteren en uitzoeken, dat biedt natuurlijk wel de nodige uitdagingen voor zowel ons als ouders als de kinderen. Dingen hebben altijd voor- en nadelen, je kunt niet alles hebben, en dan maak je een afweging van alle mogelijkheden en mogelijke consequenties. En elke situatie en familieomstandigheden zijn anders. Wat voor het ene kind, ouder of gezin goed werkt, hoeft voor een ander niet goed te werken. Voor ons voelt het goed. We bespreken dan ook veel met elkaar, en vooral met de kinderen. Ook de (mogelijke) consequenties van alle keuzes. Het vraagt een bepaalde toewijding waarbij we met elkaar door diverse ontwikkelingsprocessen heen bewegen. We bekijken regelmatige even hoe het voor iedereen is, en blijven altijd open blijven staan voor nieuwe mogelijkheden.
Wijze van leren
Wat we vooral ervaren is dat kinderen plezierig, beter en meer leren als ze dit kunnen doen op een manier die bij het kind past, met zijn of haar unieke eigenschappen, giften en talenten. Je kunt als kind ook vooral veel leren door te beleven en dingen te ervaren. Dit kunnen we allemaal ook blijven doen door open te blijven staan voor alle mogelijkheden en een goed contact met jezelf op te bouwen. Jezelf en de wereld om je heen leren kennen, begint wat ons betreft al op heel jonge leeftijd. Net als hoe jij je als persoon kunt verhouden naar de mensen en wereld om je heen.
Na onze terugkomst van deze grote reis in 2020, bleek ook dat onze beide kinderen erg gevorderd waren in hun ontwikkeling. Dit kregen wij ook mee van een aantal leraren. Zowel op cognitief als sociaal-emotioneel niveau en allerlei bijkomende vaardigheden. Ook bleek dus dat ze de leerstof van ‘het curriculum’ erg goed beheersten. Dit is natuurlijk in vergelijking met leeftijdsgenoten, en wat het curriculum daarover vertelt wat kinderen op een bepaald moment zouden moeten kunnen. Hier staan wij overigens zelf dus niet achter, net als het continue toetsen en dus ook oordelen van kinderen. Dit ook ondanks dat onze kinderen op veel vlakken snel en makkelijk leren en overal goed uit komen. Wij staan wij niet achter dit soort gang van zaken. Het gaat niet bij iedereen allemaal zo makkelijk (kinderen hebben vaak ook andere gaven). Toch moeten ze voldoen aan allerlei eisen.
Bij klassen vol met kinderen zijn het bovendien vaak doelen op zichzelf waar iedereen zich op richt. Het geeft al snel veel prestatiedruk met bijkomende negatieve consequenties zoals stress. En dat heeft zijn invloed op allerlei andere systemen, voor de omgeving, gezinnen en ouders. Het schiet volgens ons de bedoeling voorbij, namelijk om op een goede manier passend onderwijs te bieden om gelukkige, gezonde mensen te helpen tot volwassenheid en zelfstandigheid te komen, waar ze in het hier en nu, en later plezier van hebben.
Talenten en gaven ontdekken en de leerweg faciliteren
De stap om op wereldreis te gaan had voor ons wel iets bevestigd wat we al wisten; de beste manier van leren is voor ons in ieder geval niet om kinderen onder druk te zetten, in drukke klassen te zetten, maar te laten leren en leven. Wat we willen is de kinderen laten ontdekken waar ze interesse in hebben, en zichtbaar te krijgen waar hun talenten en gaven liggen. Kinderen vooral dáár achter te laten komen. Want dit geeft geluk en een schijnende blije spirit. Wij kunnen dan als ouders goed meekijken naar wat de natuurlijke aanleg van een kind is om mee bezig te zijn. Wij hebben door de jaren heel veel leuke activiteiten gevonden, en prima leerstof (ook vanuit het reguliere curriculum). Dit gebruiken wij dan op onze eigen wijze. Daarnaast leren we ze ook allerlei vaardigheden aan, waar ze de rest van hun leven iets aan hebben, maar je niet op school aangereikt krijgt.
Status quo in gevaar
We waren beiden altijd wel anders denkenden, kritischer dan wat we doorgaans om ons heen zien, en zelf ben ik ook filosofisch ingesteld. Ik denk graag dieper na over dingen en voel intuïtief veel aan. Daarnaast ben ik dieper gravend en houd van dingen onderzoeken. Na terugkomst van onze wereldreis waren wij nog ruim een jaar in Nederland. En kwamen we nog even terug in het schoolsysteem, daar kozen we weer (even) voor. Wij waren daarna wel duidelijk ook de mensen die benoemden dat het met corona in die tijd met bijkomende ellende en manipulaties allemaal niet klopte. We waren er dus betrokken wat bij er gebeurde op de scholen, en bij alles wat er de scholen in kwam. Er was gelukkig bij de school waar wij mee te maken hadden iets meer ruimte voor een andere blik en kleine aanpassingen van de verplichtingen en adviezen van destijds tijdens de crisis, die coronacrisis genoemd werd. We hadden ook een goed contact met de directeur en medezeggenschap van de school die wij destijds hadden. Maar het ging allemaal schandalig ver zoals wij hebben kunnen zien ook in die tijd.
Voor mij is de laatste jaren alleen maar duidelijker gebleken dat we vooral met een overheids- en machtsverhoudingen crisis te maken hebben. Ook merken we nog steeds duidelijk dat scholen onder druk gezet worden met allerlei zaken die via de overheden en instanties opgelegd worden. Denk aan het gedachtengoed als de ‘klimaatcrisis’ en allerlei zaken die controle over wat we met elkaar wel of niet mogen verergert. Daarbij komen allerlei gewenste toekomstperspectieven met digital ID’s en bijkomende mogelijkheden om dit als controlemiddel in te zetten. In plaats van het richten op vrede en vereniging, is er oorlogspropaganda (waar ook ongelooflijke bedragen geld van de ons allen naartoe gaat) en veel polarisatie op verschillende manieren. Ik weet nog dat er overal vlaggen hingen bij scholen als het gaat om oorlog en kant kiezen, ook hier in Portugal (want er moet wel kant gekozen worden en draagvlak voor zijn). Tegenspraak wordt al snel belachelijk gemaakt, gecensureerd of op zijn minst online shadow banned, wat vanaf 2020 zeer helder werd. Dit heb ik zelf ook meegemaakt toen ik linkedin nog als (enige) social media platform gebruikte vanwege de praktische kanten.
Verder zien wij dat het stugge, logge systemen zijn, waar het onderwijs en de leraren mee te maken hebben. De overheden en instanties met bijkomende achterliggende eigen agenda’s hebben te veel invloed, op zowel de leerstof als het hele reilen en zeilen binnen de scholen. Grote veranderingen blijven doorgaans uit, zelfs al zouden veel mensen, ouders en leerkrachten het zelf ook liever anders zien. Het zijn hele logge systemen en het kraakt aan alle kanten. Het is niet waar wij ons graag mee verbinden. Het klopt niet. Laat kinderen kind zijn, dat is mijn gedachtegoed.
Het is toch de bedoeling dat we voor elk kind wensen dat ze gelukkig kunnen zijn. Nu, en later. Die bedoeling is wat ons wat betreft met deze schoolsystemen uit het zicht verloren. Daarbij staan we nog steeds open voor alle nieuwe ontwikkelingen die zich zouden kunnen voordoen, zeker wanneer we zouden zien dat er een passende ander soort schoolomgeving zou ontstaan wat voor ons en de kinderen, of voor een van de jongens goed zou voelen.
Het idee dat er plekken zijn waar kinderen op een fijne manier leren en zichzelf kunnen uitvinden, is natuurlijk geweldig. Het is dat wij de ambitie niet hebben om een school initiatief te starten, maar het lijkt mij dat er veel nieuwe scholen en onderwijs initiatieven bij gaan komen aankomende jaren, Ik vermoed dit omdat mensen steeds meer gaan afhaken bij wat er nu is. We gaan het ook met elkaar anders doen. Ik zie het zo, de oude systemen staan op instorten op allerlei vlakken (niet alleen scholing), dus hebben we te bouwen aan iets wat we wel willen. Leren, pionieren en nieuwe ervaringen opdoen. Kijken wat er kan ontstaan. Doen wat goed voelt. De mooie dingen van wat er nu al is, kunnen we daaruit meenemen.
In ieder geval zijn wij het heel anders gaan doen. We hadden het nooit zo van de voren bedacht, want het vraagt veel van ons als ouders, maar ons hart vertelt dat dit goed is. En daar luisteren we naar.
Schoolvakken die wij gebruiken vanuit de huidige systemen
We geven onze jongens dus ook voor een deel de inhoud van de ‘schoolvakken’ mee waarvan we denken dat het altijd goed is voor een stevige basis. Dit hebben we gedaan met de basisschool leerstof, en doen dit ook al een tijd met leerstof voor het middelbaar onderwijs voor onze beiden kinderen. Ze kunnen eventueel een regulier examen doen in de vakken waar ze mee bezig zijn, als ze dit zouden willen. Ze leren de basis, en vooral de vakken met de leerstof die bij ze passen en waar ze (genoeg) interesse in hebben. Op een manier die bij ze past.
Doordat onze kinderen niet door dezelfde hoepel te hoeven springen, kan leerstof dus ook overgeslagen of aangepast worden. We werken graag met pen en papier en in schriften, naast het leren van computervaardigheden, tot op een bepaalde hoogte. Daar later kort nog meer over.
Voor een deel bieden wij ook online leermogelijkheden voor onze kinderen. Het mooie is dat de meeste lesstof voor zowel basisscholen als middelbare scholen veel kant- en klaar materiaal heeft om gebruik van te maken, inclusief uitlegfilmpjes. Dit materiaal is ook vele malen leuker en effectiever gemaakt om goed de stof te kunnen leren. Dit heb ik bijvoorbeeld zelf ook ervaren. Ook kiezen wij de aanbieders waarvan wij het per vak het meest passend vinden van wat wij wensen. Zelf was ik was het type kind dat sowieso niet veel deed en wilde leren via het systeem en hoe het onderwijs gebracht werd. Ik liet me niet gek maken en deed dus ook vaak bijna niets; eigenlijk tijd verspilling. Mijn echte wil en timing om meer met het intellect te gaan leren kwam pas later. En als de wil en ruimte er is, wat leer je dan ineens veel. Dan ineens is daar die intelligentie, leervermogen. Misschien voor velen wel herkenbaar.
Als ik de lesstof van nu bekijk, denk ik dat ik wel dat ik met meer plezier aan de slag zou gaan. Dat is een voordeel van deze tijd, de stof zit goed in elkaar en de uitleg wordt leuker gebracht dan voorheen. We maken daarnaast online ook gebruik van bijvoorbeeld podcasts over specifieke onderwerpen van interesse. We vinden daar eigenlijk de echte lessen en ‘masterclasses’ over onderwerpen, en vooral ook de andere kijk op veel onderwerpen. Vaak met mensen aan het woord die echt geïnformeerd zijn, up- to date en gepassioneerd en onderzoekend zijn, en minder oppervlakkig dan de ‘nieuwsitems’ die soms aan school leerstof gekoppeld wordt. Dat is echt verrijkend.
Grote voordelen van zelf onderwijs aanbieden
Als je niet de hele dag op school hoeft te zijn en ook nog huiswerk ‘moet’ maken, is er tijd over voor de kinderen om te leren hoe je de basisvaardigheden onder de knie krijgt om goed voor jezelf te zorgen. Onze kinderen zijn bekend met de voordelen van yoga en meditatie, en we werken veel met wijsheid vanuit de yoga.
We hebben vanwege de tijd die over is om niet in klaslokalen optijd aanwezig te moeten zijn heel veel kunde in huis, zo hebben wij er een uitstekende kok erbij in huis. Cesar die op 12 jarige leeftijd al allerlei gerechten leerde koken aan andere vriendinnen. En hij weet bovendien weet hoe je het in de keuken allemaal handig aanpakt én naderhand allemaal ook weer netjes en schoon achterlaat. Dat komt omdat er tijd is geweest om deze interesse te voeden, en hier al snel goed in te worden. Daarnaast geeft Cesar nu origamiworkhops als eerste ‘baan’ waarbij hij allerlei creatieve, ondernemende en communicatieve vaardigheden ook in de praktijk inzet. Zo zijn er talloze voorbeelden van. Remus, onze jongste zoon is bezig met van alles, hij is gek op tuinieren natuur- en dieren. Wat fijn dat wij in dit prachtige gebied enorm veel in eigen tuin werken, en ook hij nu heel veel weet over eigen groenten groot brengen op organische manieren. En ook daar hebben wij een Engels leraar voor gehad die ze Engels leerden en tegelijktijdig elke week van alles deelde over parmacultuur omdat dat zijn passie was. In het Engels en soms in het Nederlands kwamen ze van alles te weten. Dankbaar zijn we voor dit soort dingen die dan met elkaar samenkomen. En mensen die openstaan voor nieuwe wegen. Dat zien we hier in dit gebied waar wij wonen overigens heel veel. Ook zijn hier veel alternatieve scholen ontstaan als het gaat om basisonderwijs, maar ook daar zal je maar net het juiste gevoel bij hebben, of het klopt voor jou en je kinderen als ouders.
Daarnaast is Remus heel veel bezig met zingen, drummen en piano leren spelen, ook daar hebben wij de passende mensen en inspiratie voor op onze weg gekregen (een goede muzikant en leraar die in de buurt in de bergen woont, die Cesar ook muzieklessen heeft gegeven). Remus is bijvoorbeeld ook bezig met een klein verhaal en boek uit te geven. Hierbij komen de illustraties ook van hem, en heeft hij eerder ook een aantal lessen online maar ook live online lessen gekregen (net als Cesar). En voor zijn enorme technische interesse en ook vaardigheden, vinden we ook altijd de nodige activiteiten en informatie. Kortom, we zoeken en vinden vaak van alles als het gaat om leerstof, vaak ook leuke gepassioneerde leraren, waar we dankbaar voor zijn. En gaan naar allerlei musea, vooral als we op pad zijn, en voeden daarbij vooral de interesses van de kinderen. De kinderen hebben ook nog profijt van de hobby van Matthijs, zij werken vaak creatief in de houtwerkruimte.
Leuke leraren
We hebben dus door de jaren heen ook diverse mensen ontmoet die ze bijvoorbeeld hebben geholpen met een speciaal vakgebied op het gebied van creativiteit of muziek. Met de talen Engels en Portugees hebben wij bijvoorbeeld Engelse en Portugese lessen van verschillende (native) speakers geregeld. En we hebben veel mensen/leraren ontmoet die ze hebben helpen ontwikkelen met sport- en spel (waaronder ook echte circus artiesten), naast alles wat wij zelf al veel met lichaamsbeweging en sporten doen. Zo zijn er allemaal mensen in ons leven gekomen die op verschillende manieren op een leuke manier hebben geholpen met onderwijs. Wij zijn heel dankbaar voor de mensen en leraren (en andere ouders) om ons heen die wij hebben ontmoet op ons pad. Allemaal met verschillende karakters, en stijl van kennis overbrengen en verbinden. Overigens hebben onze kinderen met hun nieuwsgierigheid en een open houding ongelooflijk veel geleerd van allerlei mensen uit verschillende landen, gewoon door nieuwsgierig te zijn, continue dingen te vragen en bevragen. Waanzinnig mooi. Wat hebben allemaal veel geleerd van de vele reizen die we maken.
Onze kinderen weten bovendien wat er bij komt kijken om een huishouden als gezin (en hun eigen kamer ook) op orde te houden en draaien ook daarin mee. Want we zijn meer dan doorgaans als gezin, erg veel met elkaar thuis. Naast de grote hoeveelheid tijd die ze overhouden voor sporten, spelen en hun eigen leerweg vorm te geven. Waarbij de echte leeruren via werkboeken wekelijks niet veel hoeft te zijn. Wij kunnen ons niet voorstellen dat kinderen de hele dag op school moeten zitten en dan ook nog eens huiswerk meekrijgen. Wat beklijft er dan nog goed, en wat kunnen ze er echt goed door opnemen en eigen maken? Hoe krijg je voldoende ruimte om te bewegen en frisse neus te halen en in beweging te zijn, wanneer je (zelf) op een moment aanvoelt dat het goed voor je is? Hoe gelukkig kun je nog blijven, als je druk gezet wordt als wij om ons heen zien en horen? En als je je grens aangeeft, je juist in de problemen komt en ook als ouders. Want het moet van het ‘systeem’, dit wordt vooral duidelijk met de aanwezigheidsplicht.
Social media, gamen en AI
Dan hebben wij nog onze gedachten over AI waar we vrij goed in geïnformeerd zijn en ook in gedoken zijn, met de recente ontwikkelingen. En hier zouden we nog heel ander blog aan kunnen wijden. Maar wat we zien is dat hoe het nu ingezet en gebruikt wordt (en eigenlijk al jaren, maar in een versnelling is gekomen) er veel nadelige gevolgen zijn van dit gebruik. Het leuke van als je wel naar school gaat, lijkt mij dat je samen met andere kinderen kunt werken, overleggen, nadenken, vormgeven en elkaar kunt inspireren. Maar inmiddels lijkt het erop dat het zelf nadenkend en het vermogen van sociale interactie met elkaar in alle opzichten nog meer afneemt, want AI regelt het wel.
Wat we ook hebben gezien toen het veelvuldige gebruik van social media en het gamen onder jongeren opkwam, is dat werkelijke sociale vaardigheden, maar bijvoorbeeld ook fysieke beweging erg afnam. Veel kinderen spelen ook minder vaak buiten merkten wij al snel (vooral in Nederland). Wij zien ook dat jongeren regelmatig afwezig zijn bij wat er werkelijk is, verdronken in de digitale wereld. En bij volwassenen zien we het ook.
Onze kinderen zijn energiek en we krijgen regelmatig van mensen te horen hoe open, vaardig en sociaal onze kinderen zijn, zelfs onbekenden komen soms speciaal naar ons toe om dit ineens zo te benoemen. Het valt in deze rare wereld dus op als er spirit vreugde en joy aanwezig is. Maar dat is in essentie van nature onze normale staat van zijn. Ik denk dat veel plezier en creatiekracht al snel buiten spel gezet in deze wereld. Net als de sociale interactie met de wereld om de mensen heen eigenlijk niet meer zo sociaal is. De smartphones geven een constant bombardement van afleiding en oppervlakkigheid, weinig ruimte om er achter te komen wie je dan werkelijk bent, en je omgeving te leren kennen en zelf te gaan stralen.
Wij zijn wat dat betreft dus ook terughoudend als het gaat om het gebruik van AI en computers, gamen, en smartphones, En social media wat vaak op de voorgrond van een telefoon draait. En onze kinderen zien om zich heen ook waarom, en zien dus veel van de risico’s. Maar we kunnen allemaal al niet meer zonder, we hebben het nodig om dingen te regelen en kunnen het ook voor veel dingen praktisch gebruiken. Wat we wel doen is (leren) er bedachtzaam mee omgaan, zodat wij als mensen de leiding nemen over ons leven. Want er wordt heel wat beïnvloed. Ook wordt er kostbare tijd ingepikt via deze kanalen die je laten scrollen zo lang als lukt, en ik weet ook dat dit veel kinderen niet goed doet. Tenzij je heel gericht kijkt naar informatie kijkt, bijvoorbeeld over onderwerpen, waar je werkelijk zelf voor kiest. Wat wel of niet je tijd verdient. Dit is hoe wij daarmee werken.
Verbinden met andere kinderen
Dan is er nog de uitdaging hoe kinderen veel kunnen blijven verbinden en kunnen spelen met andere kinderen als ze niet dagelijks klasgenoten ontmoeten. Voornamelijk wanneer je in rustig gebied woont en zonder de faciliteiten van een stad, en omdat de meeste (niet alle) ouders ervoor kiezen om de kinderen naar school te brengen. De kinderen hebben daardoor minder makkelijk elke dag contact met hun vrienden. Maar er zijn altijd allerlei nieuwe wegen te bewandelen.
We hebben vaker met meerdere families met elkaar de verbinding opgezocht en activiteiten en wekelijkse dagen met thema’s en scholing georganiseerd. Een lange tijd op een vaste dag in de week. Dit is heel prachtig. Dan zijn we met creatieve en praktische dingen bezig. We hebben met de kinderen leer- en speeldagen georganiseerd waarbij allerlei thema’s naar voren komen. Onze kinderen hebben dus ook zelf veel spellen uitgezet, verzinnen spellen, leren zelf spelregels te beschrijven en schrijven, denken over van alles na, leggen het uit aan groepen en spelen een hele hoop. Net als het verzinnen van leerzame speurtochten en nog veel meer. Er is ruimte voor om gewoon lekker bezig te zijn. Leren door de leven, met en voor elkaar. En nog steeds zijn er vrienden in de buurt en omgeving waar we regelmatig mee afspreken.
Wel zijn er dus minder faciliteiten om de hoek met allerlei al bestaande activiteiten voor jongeren. De kinderen kunnen inmiddels wel zelfstandig met de mountainbike naar de rivierstrandjes om te spelen en anderen te ontmoeten (zoals je in de zomer in Nederland naar het strand kan gaan als kind wat dicht bij zee woont) en naar een aantal activiteiten, maar de wintertijd is het vooral in dit prachtige gebied dan uitdagender. Wij reizen graag, zeker als het kouder is hier, en maken daar dan goed gebruik van die periode.
Ook maken wij gebruik van de ruimte en rust die we dan extra hebben, om de dingen te kunnen doen die daarbij passen. Er komt ook heel veel eigen creativiteit naar voren, zeker als er minder vermaak en vertier om de hoek is. Er worden sowieso ook behoorlijk wat boeken verslind, en de kinderen kunnen in rust ook hun creatieve stoom volgen. Wij denken ook dat het bijdraagt dat wij onze kinderen gericht met computers en de mogelijkheden om laten gaan, maar bijvoorbeeld niet gamen. Dat doen ze af en toe bij andere vrienden, maar gelukkig wordt er hier door veel kinderen ook nog altijd meer avontuurlijk gespeeld. Ze ervaren en weten bovendien zelf ook wat de voordelen zijn van niet gamen.
Passende leefomgeving voor elke unieke situatie creëren
We wensen onze kinderen op de juiste momenten de juiste leeromgeving te bieden om de diverse vaardigheden op te doen die ze voor hun leven kunnen gebruiken. Zo zijn wij nu voornemens om meer en vaker in een omgeving te verblijven waarbij ze de deur uit lopen, vrienden kunnen ontmoeten en zelfstandig zonder ons steeds meer buiten de deur kunnen beleven. We weten dat ook dat ze in de volgende leeftijdsfase goed zal doen. BMX-banen, skatebanen, klimmuren en indoorfaciliteiten zijn doorgaans in stedelijk gebied te vinden. Het zijn ook plekken waar jongeren ook samenkomen. Ze zijn ook heel sportief, dus dat vinden wij ook prettig. Daarbij geeft ons als ouders als het goed is ook steeds meer ruimte.
Kinderen hoeven ook niet bezig te zijn met iets worden. Je weet wel, de bekende ‘wat wil je later worden?’ vraag. Want alle kinderen zijn op dit moment al heel wat. En dat kan door de jaren heen dan uitgroeien terwijl zij zelf, en de mensen om hen heen er in het hier en nu van kunnen genieten. We mogen ze voeden met liefde en aandacht, kijken naar de ontwikkeling, en als ouders ons best doen om ze de juiste voeding te bieden. Ook grenzen aangeven is af en toe de meest liefdevolle daad, zodat ze geen gedrag aanleren wat ze niet dient, en later moeilijker af te leren is. Eenmaal minder fijne gewoonten, worden al snel een patroon. Daarom zien wij dit ook als belangrijk deel van ondersteunen. En we laten de kinderen graag de juiste wijsheid vinden of reiken ze manieren aan om op de best mogelijke manier om te gaan met situaties. En met alles wat er allemaal in de wereld op hen af komt en hoe mensen zich gedragen. Hierbij kunnen we allemaal leren van fouten, maar we kunnen zien, reflecteren en elke dag een beetje wijzer kunnen worden. Wat dat betreft kennen onze kinderen zichzelf ook al vrij goed, zeker voor hun relatief nog jonge leeftijd.
Om af te sluiten: Leren door te leven, leren op basis van wat het hart blij maakt, en dat op een natuurlijk eigen ritme. Het is voor ons alle aandacht waard om dit voor onze kinderen te kunnen betekenen, en natuurlijk zo veel mogelijk zelf voor te leven. Zeker wanneer wij naar onze kinderen kijken en zien hoe ze zich ontwikkelen, dan zijn we echt heel dankbaar.
Als je het geheel hierboven hebt gelezen, dan heb je ons een beetje kunnen leren kennen. Hopelijk kun je er als lezer vooral ook een beetje inspiratie uit halen. Dat er oneindige mogelijkheden zijn om het leven met elkaar vorm te geven, dat is voor mij een geschenk van het leven. Deze stroom van creatiekracht zit in ons allen. Laten we het goed gebruiken en er iets moois van maken. Ieder op unieke en eigen wijze.
Met een warme groet van Ryanne